Преговорите меѓу САД и Иран пропаднаа. И не тивко, туку со пораки што јасно покажуваат – никој не планира да попушти.
Најновото што доаѓа од Техеран е пораката од поранешниот министер за надворешни работи: проблемот не е во тоа што нема договор, туку во начинот на кој се водат преговорите.
„Не можете да му диктирате на Иран“
Поранешниот ирански министер за надворешни работи Мохамед Џавад Зариф јавно објасни зошто преговорите пропаднаа.
Според него, работата е едноставна – Америка дојде со свои услови и очекуваше Иран да ги прифати.
Но, како што вели Зариф, така не функционираат преговорите со Иран. Тој директно вели: не можете да преговарате по принципот „наши услови или ништо“.
Со други зборови – Иран не сака да биде страната што само клима со главата.
Што навистина се случи зад затворените врати
Преговорите во Пакистан траеја околу 21 часa. Не малку. Но, на крајот – ништо.
Американската страна тврди дека Иран не се согласил за клучни работи, особено во врска со нуклеарната програма.
Од друга страна, Иран соопшти дека американските барања биле преголеми и нереални – тие барале она што не можеле да го добијат дури ни со војна.
Всушност, тука лежи проблемот: двете страни мислат дека се во право.
Не е само во прашање на нуклеарната програма
Зад сето ова се кријат многу поголеми проблеми.
Една од главните точки е Ормутскиот теснец – клучен нафтен пат. Иран јасно испраќа порака дека го контролира и нема да попушти без сериозен договор.
Друга работа е довербата. Иранските претставници отворено велат дека немаат доверба кон Америка, особено по претходните конфликти.
Кога нема доверба, преговорите се само формалност.
Краток коментар
Реално, ова не е само „неуспешен состанок“. Ова е судир на две логики.
Америка сака услови и контрола. Иран сака еднаков третман и признавање на неговата позиција.
Додека двете страни влегуваат во разговорите со став „или по мој пат или ништо“ – нема да има договор.
А тоа значи само едно: кризата ќе продолжи.
Извор: Index.hr + извештаи за преговорите меѓу САД и Иран
Забелешка: Ова се изјави на политичари и функционери. Ваквите изјави честопати ги одразуваат ставовите и интересите на едната страна и може да бидат субјективни.
