Додека Вашингтон и Техеран разгледуваат опции кои се движат од последен дипломатски напор до отворена воена акција, европските и американските сили на терен веќе ги „прилагодуваат своите распореди“. Двете одделни одлуки, германската во Ирак и американската во Сирија, се вклопуваат во пошироката слика за прегрупирање на силите пред евентуален конфликт со Иран.
Германското Министерство за одбрана потврди дека Бундесверот „привремено“ преместил дел од своите војници од базата во Ербил, главниот град на автономниот регион Курдистан во Ирак. Наведената причина е „ескалација на тензиите на Блискиот Исток“. Десетици германски војници ја напуштиле базата, додека само персоналот потребен за одржување на оперативниот капацитет на кампот останал на лице место. Портпаролот на министерството не го прецизираше изворот на тензиите, но нагласи дека одлуката е донесена во „тесна координација со мултинационалните партнери“.
Одлуката доаѓа во време кога американскиот претседател Доналд Трамп наредува значително распоредување на американски воени бродови, авиони и друга воена опрема во регионот, со отворени закани за акција против Иран. Во таква средина, повлекувањето на германските трупи од северен Ирак делува како превентивна мерка во случај на поширока дестабилизација.
Во исто време, САД спроведуваат целосна евакуација на својот воен контингент од Сирија. Според американското издание VSJ, американската администрација повеќе не гледа потреба од воено присуство во Сирија, истакнувајќи дека одлуката „не е поврзана со ескалацијата на тензиите меѓу Вашингтон и Техеран“. Сепак, времето покренува прашања, бидејќи повлекувањето се одвива токму во време на нагло зголемување на регионалните тензии.
Американските трупи претходно ги напуштија базите во провинциите Хасака и Хомс. Хомс е дом на Ал-Танф, најголемата американска воена база во Сирија, која наводно е предадена на владините сили на Сириската Арапска Република (Џолани). Претходно, помеѓу 1.000 и 1.200 американски војници беа распоредени во Сирија, додека во моментов има само околу 250 најмногу.
Важно е што преостанатите американски војници не се враќаат во САД, туку се преместуваат во бази во регионот, вклучувајќи ги Бахреин и Катар. Ова не го елиминира американското присуство, туку го прераспределува поблиску до клучните точки во Персискиот Залив и потенцијалните оперативни зони во случај на удар врз Иран.
Одлуката за целосно повлекување од Сирија предизвика загриженост кај курдското население. Иако новите сириски власти ветуваат „сеопфатен дијалог со курдското малцинство“, меѓу Курдите постојат стравувања дека без американското присуство, а со активната соработка на Дамаск со Анкара, може да се случи пресметка со курдските политички и воени лидери, особено во провинциите што граничат со Турција.
Накратко, германското намалување на присуството во Ербил и американското заминување од Сирија не се изолирани потези, туку дел од пошироко безбедносно прегрупирање. Додека Европа ја намалува својата изложеност на потенцијална ескалација, Вашингтон ги преместува своите сили во стратешки бази околу Персискиот Залив. Сето ова се случува во време кога американските и израелските медиуми отворено разговараат за можноста за еднонеделна воена кампања против Иран.
Блискиот Исток е, според тоа, во фаза во која формалните објаснувања за „тензиите“ и „административните одлуки“ стојат рамо до рамо со видливото воено прегрупирање. Токму оваа комбинација од дипломатски формулации и реални поместувања на силите му дава на овој момент посебно значење.
